Jaren geleden besloten wij, als gezin, na heel veel onderling overleg en
na ons zo volledig mogelijk te laten voorlichten, een hond aan te schaffen.
Een gewéldige beslissing!
Best even aanpoten om het dier zindelijk en gehoorzaam te krijgen, maar
dan héb je ook wat: een aanhankelijk, speels en gezellig huisdier, met als welkome 'bijwerking' dagelijks minimaal 1 lange wandeling en zo'n
drie kortere wandelingen daar omheen.
In Maarssen, waar wij toendertijd woonden, was daar alle gelegenheid voor. Grote stukken park werden gereserveerd voor het los laten lopen van honden. Helemaal super!
Ik genoot van elke wandeling: even naar het park lopen, riem af en gáán met die banaan! Hond heerlijk z'n gangetje, rennen, spelen en heerlijk ongelimiteerd snuffelen en 't vrouwtje kon zálig, met de blik op oneindig en het verstand (vrijwel) op nul, een stevige wandeling maken.
Toen we onze eerste hond moesten laten inslapen was het dan ook geen vraag óf, maar meer wannéér er weer een hond zou komen.
Inmiddels genieten we alweer heel wat jaartjes van deze 'opvolger'. Een heerlijk beest, vrolijk en speels, dat veel beweging nodig heeft.
En dat kreeg hij ruim voldoende in Maarssen.
Maar inmiddels is onze situatie veranderd: een kleine maand geleden zijn wij in Elst komen wonen (dichter bij werk en familie).
Gezien de folders e.d. met allerlei kreten over de grote hoeveelheden ruimte en groen leek het als 'gezin met hond' een prima beslissing.
Niet dus!
Wat bleek: in heel Westeraam is er geen céntimeter stukje grond waar
je hond los mag lopen, behálve een ienieminie-speelveldje, maar dat is voor álle honden in heel Westeraam (yágh!  ) én je hond kan zo tussen het hegje door wegglippen. Ja, dan moet 'ie dus overál aangelijnd!
Maar z'n conditie dan? Z'n energie die hij kwijt moet?
Ik ben een week lang hardnekkig blijven doorvragen, maar wie ik ook sprak, elke hondenbezitter baalt enorm (ik ben heel wat teleurgestelde en boze mensen tegengekomen), want er is gewoon echt helemaal niets!
Mensen vertellen dat ze 'dan maar' hun hond in de wijk los laten lopen...
Zo ben ik niet, dus dat is geen oplossing (al kan ik die mensen de laatste paar dagen steeds beter begrijpen).

En de hondenuitlaatstrook waar ik mijn wandeling 'mag' maken?
Denk u nu even een kráchtige drumroffel in...............................:
de Ceintuurbaan!!!! 

Op de plek waar het verkeer op z'n ergst is 'mag' ik mijn hond uitlaten.
Ik heb het een paar keer geprobeerd, maar op enkele uitzonderingen na
ráást het verkeer vlak langs je. Hondlief mag niet los en dus moet hij dan
maar aan een verlengriem, maar hij wordt helemaal gék van alle méga-distels die op die strook groeien en springt af en toe wanhopig de weg
op.... en dus moet ik cóntinue op mijn hoede zijn. Níks lekker onbezorgd
wandelen, níks genieten dat je een hond hebt. Het is echt een rámp!
U begrijpt dat dit dus overdag al een crime is, laat stáán met slecht weer of 's-avonds in het donker...
En dan ga ik over een maand of 3 op mijn eerste kleinkind passen: twee
dagen in de week. Twee dagen dus dat ik met kinderwagen en al de
Ceintuurbaan moet trotseren. Ik zie dat hélemaal niet zitten!

Maar, positief als ik ben, laat ik me door dit alles niet kisten.
Ik ga op onderzoek uit en vind na veel omzwervingen in het voor mij nog onbekende Westeraam nóg een uitlaatstrook; voorbij de C1000
(nog niet uitgevogeld hoe het daar heet). Een lastig stukje lopen vanaf
de Aureus (vooral omdat er langs veel straten voetpaden ontbreken),
maar ik heb het er voor over, want dan kom ik op een hondenuitlaatstrook
dat langs een voetpad is gelegen én waar vrijwel geen distel te vinden is en dat zie ik wel zitten. Daar zal ik in de toekomst in elk geval met de wagen kunnen wandelen.
Maar na een week begint het me flink de keel uit te hangen: steeds hetzelfde stukje op en neer, waarbij je de hond toch weer goed in de gaten moet houden, want meteen naast het voetpad ligt een fietspad en als scholieren daar met een hele horde langsfietsen of -brommeren dan is 't toch weer link.
Wil ik de hond echt zijn volledige uur aan beweging geven dan moet ik
zo'n 6 à 8 keer heen en weer langs deze strook. Élke dag!
Wie zei dat wandelen met een hond ontspannend werkte?

Maar ik liet me nóg niet kisten en ontdekte dat in het verlengde van deze
geestdodende strook een stuk onbebouwd terrein is, langs het water.
Ook weer met veel distels, maar er was omheen te werken en de hond kan er zonder gevaar van verkeer e.d. de volledige  lengte van zijn verlengriem gebruiken (los durf ik niet, zeker niet na het verhaal van een mevrouw dat
haar hond op een onbewaakt ogenblik onder een bus was terecht gekomen)
Niet bepaald prettig te noemen, maar in elk geval al een stuk beter.

Tot vandaag. Slecht weer, veel wind, maar dat vind ik juist heerlijk en ik ben daar dan ook prima op voorbereid: stevige waterdichte wandelschoenen en een heerlijke wind- en waterdichte jas, oude spijkerbroek: kom maar op met die wind en regen!
Oké; 't stuk onbebouwd terrein is wat modderig, maar daar schrik ik sinds ik een hond heb echt niet van terug....
Tot nu: het blijkt kleigrond te zijn en na een stap of tien heb je, écht niet overdreven, een 3 centimeter dikke klont klei onder je schoenzolen en probeer dáár maar eens lekker en vooral ontspannen mee/op te wandelen.
Ik moest er dus uit en kon wéér hetzelfde zielige stukje langs het fietspad.
Toen ik onderweg naar huis door de wijk liep kreeg ik ook nog eens te horen dat ik daar toch écht mijn hond niet mag uitlaten.... nee dûh!!!
Toen ik thuiskwam kon ik wel jánken: mijn hond kan nog makkelijk
6 tot 8 jaar mee, moet ik zó lang nog op deze manier mijn wandelingen maken?
Als ik in de luxe omstandigheden zou zijn een extra auto voor de deur te hebben staan, dan kon ik in elk geval nog af en toe wat verderop, maar
die luxe hebben wij niet. Nooit een probleem geweest, tot nu dus.

Mijn vraag is dus, aan al die dit leest:
zijn hondeneigenaren eigenlijk wel welkom in Elst-Westeraam??

Bij GEM-Westeraam, die dit alles zo heeft bedacht, dus duidelijk niet.
Bij gemeente Overbetuwe, die mij verwijst naar de práchtige hondenuitlaatstroken... en het speelveld dus ook niet, bij vele bewoners van Westeraam duidelijk al helemáál niet (zie andere topics hierover in dit forum).
Ik voel me zó bizár níet welkom!

Hier ben ik nu, ik woon in Elst, waar ik zo graag naartoe wilde: gewéldig al dat groen en die ruimte....
maar niet voor mij, want ik heb een hond!

Nou, dat is dus duidelijk